In de rust

Pauze voor de ziel, dat is wat wij nodig hebben

Is je geen pauzes neemt, gaat het niet goed met je. Dat heeft de Schepper in Zijn schepping verankerd door het ritme van zes dagen werken en een dag rusten. Aan Jezus' discipelen wordt daarnaast ook persoonlijk opgedragen om pauze te nemen.

Wat genadig is dat. Wat heeft de Heere Jezus als de Goede Herder oog en hart voor deze wereld, maar in het bijzonder voor Zijn discipelen. Ze zijn eropuit gestuurd, twee aan twee, om stage te lopen in de geestelijke strijd. Ze hebben te maken gehad met tegenstand van mens en duivel, met overwinning en zegen. En als ze terugkomen, vertellen ze alles aan Jezus.

Ongetwijfeld verwonderd en opgetogen, maar tegelijk ook vermoeid en uitgeput. Verder is het ontzaglijke bericht binnengekomen dat hun medestrijder in het Evangelie, Johannes de Doper, onthoofd is. Wat moet er door de Heere Jezus en door de discipelen zijn heen gegaan. En dan blijven de mensen ook nog af en aan lopen. Het is gewoonweg te veel.

Misschien herkent u daar iets van, dat het leven te druk is, te veel vraagt. Vooral omdat er dan zo weinig tijd overblijft voor je ziel. Terwijl dat toch het belangrijkste is. Zelfs in vakantietijd kunnen onze dagen nog zo gevuld zijn, dat de tijd met de Heere als eerste in het gedrang komt.

Dat ziet de Heere Jezus. Hij is immers de medelijdende Hogepriester (Hebreeën 4:15). Hij is net zo mens geweest als wij, alleen zonder zonde. Hij weet wat we nodig hebben. Hoe vaak ging Hij Zelf niet alleen de berg op om te bidden? Pauze voor de ziel, dat is wat wij nodig hebben. Rust, zoals in het paradijs. Wij zijn immers op de zesde dag geschapen voor de rust op de zevende dag. Maar die rust zijn we door onze zonde kwijtgeraakt en buiten het paradijs wordt die rust voortdurend aangevochten.

Waar wordt die rust geschonken? Niet zozeer door vakantie, al hoort het letterlijk pauzeren van je leven erbij. Nee, al- leen als de pauze gevuld wordt met God en Goddelijke zaken. Jezus wil dat je tot rust komt aan Zijn gezegende Middelaarsvoeten. Hij beveelt Zijn discipelen immers om met Hem mee te gaan. Hij geeft ze niet vrijaf om te gaan vissen, maar Hij leert hun en ons dat bij Hem de rust geschonken wordt.

Heel concreet betekent dat voor de discipelen dat ze hun gewone bezigheden moeten staken en dat ze de mensen moeten ontvluchten. Dat is een belangrijke aanwijzing. Hij wil ons onder vier ogen spreken, zogezegd. Zonder schermen. Zonder piepjes. Hij neemt ze mee naar een woeste, een eenzame plaats. Wat is dat voor jou? In je binnenkamer? In de polder? Hij beveelt het Zijn discipelen. Laten de kinderen van God het ter harte nemen.

En als je nog geen discípel geworden bent? Dan klinkt het bevel met des te meer kracht: Met Jezus meel Stop met doorleven, bekeer je van je zondige wegen tot Hem! In Hem vind je pas échte rust, leven, vrede, vergeving en kracht om door te gaan. Hij roept het je toe: „Komt tot Mij, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven" (Mattheűs 11:28). Verhard je dan niet, maar laat je leiden.

Deze post is overgenomen van een meditatie door Ds. P.W.J. van der Toorn, Bunschoten in het RD van 6-11-26