Want te leven is voor mij Christus en te sterven is winst
Toen Mozes stil stond bij de kortstondigheid van het leven, bad hij: „Leer ons onze dagen te tellen” (Ps. 90:12). Het is goed om over onze dood na te denken. We moeten goed leven, zodat we goed kunnen sterven. Een onderdeel van goed leven is leren waarom de dood winst is. Hier volgen vijf redenen, maar deze vertegenwoordigen slechts enkele van de heerlijkheden. Ze gaan bijvoorbeeld niet in op de grotere heerlijkheid van de opstanding, maar zelfs zonder die grote dag is er genoeg om ons de adem te benemen, wat Paulus ertoe bracht te zeggen: „Te leven is Christus, te sterven is winst“ (Fil. 1:21).
Ten eerste: op het moment van de dood zal onze geest volmaakt worden gemaakt. Er zal geen zonde meer in ons zijn. We zullen verlost zijn van de innerlijke strijd en de hartverscheurende teleurstellingen die voortkomen uit het beledigen van de Heer die ons heeft liefgehad en Zichzelf voor ons heeft gegeven: Maar u bent gekomen tot de berg Sion en tot de stad van de levende God, het hemelse Jeruzalem, en tot tienduizenden engelen, tot de algemene vergadering en de gemeente van de eerstgeborenen die in de hemel zijn ingeschreven, en tot God, de Rechter van allen, en tot de geesten van de [rechtvaardigen] die volmaakt zijn gemaakt. (Hebr. 12:22–23).
Ten tweede zullen we op het moment van de dood verlost worden van de pijn van deze wereld. De vreugde van de opstanding zal nog niet de onze zijn, maar wel de vreugde van de bevrijding van pijn. Jezus vertelt het verhaal van Lazarus en de rijke man om de grote ommekeer te laten zien die eraan komt: [De rijke man] riep uit en zei: „Vader Abraham, heb medelijden met mij en stuur Lazarus, opdat hij het topje van zijn vinger in water mag dopen en mijn tong mag verkoelen, want ik lijd vreselijke pijn in deze vlam.” Maar Abraham zei: „Kind, bedenk dat je tijdens je leven je goede dingen hebt ontvangen, en Lazarus juist slechte dingen; maar nu wordt hij hier getroost, en jij lijdt vreselijke pijn.” (Lucas 16:24–25)
Ten derde zullen we op het moment van de dood diepe rust in onze ziel ontvangen. Er zal een sereniteit zijn onder het oog en de zorg van God die alles overtreft wat we hier hebben gekend op de zachtste zomeravond aan de oever van het vredigste meer op onze gelukkigste momenten.
Ten vierde zullen we op het moment van de dood een diep gevoel van thuis zijn ervaren. De hele mensheid verlangt naar God zonder het te beseffen. Wanneer we naar huis gaan, naar Christus, zal er een tevredenheid zijn die elk gevoel van veiligheid en vrede dat we ooit hebben gekend te boven gaat: „Wij zijn echter vol moed, zeg ik, en verkiezen liever afwezig te zijn van het lichaam en thuis te zijn bij de Heer” (2 Kor. 5:8).
Ten vijfde zullen we op het moment van de dood bij Christus zijn. Christus is wonderbaarlijker dan wie dan ook op aarde. Hij is wijzer, sterker en vriendelijker dan iedereen met wie je graag tijd doorbrengt. Hij is oneindig boeiend. Hij weet op elk moment precies wat hij moet doen en zeggen om zijn gasten zo gelukkig mogelijk te maken. Hij stroomt over van liefde en heeft oneindig veel inzicht in hoe hij die liefde kan gebruiken om zijn dierbaren het gevoel te geven dat ze geliefd zijn. Daarom zegt Paulus: Want voor mij is leven Christus en sterven winst. Maar als ik in het vlees moet blijven leven, betekent dat voor mij vruchtbaar werk; en ik weet niet wat ik moet kiezen. Maar ik word van twee kanten onder druk gezet: ik verlang ernaar te vertrekken en bij Christus te zijn, want dat is veel beter. (Fil. 1:21–23)
Overdenk deze vijf redenen om de dood als winst te beschouwen, en bedenk dat er meer is – zoveel meer! En dat het allermooiste dan nog moet komen: de opstanding, als we een nieuw lichaam ontvangen, een verheerlijkt lichaam zoals Hij al heeft! Wat mooi zou het zijn als dat tijdens ons leven gebeurt, als we wonderlijke transformatie ervaren waar Paulus in 1 Korinthe 15 over spreekt. Lees maar na, ook in 1Thes.4:13-18.
Deze post is grotendeels gebaseerd op een artikel van John Piper op Crossway.
Reactie plaatsen
Reacties