Trots zit in de weg

Als het verhaal van de jongste zoon Gods genade onthult, zien we in de oudste zoon veel kenmerken van een gebrek aan werkelijk geloof in Gods genade. Vandaag kijken we nog naar de hoogmoedige manier waarop hij zichzelf met de jongste zoon vergelijkt

"Deze zoon van u is gekomen, die uw bezit heeft verbrast met hoeren" (Lucas 15:30). Dit is de eerste keer dat er over hoeren wordt gesproken. Maar de oudste broer neemt dit aan om zijn broer in een zo slecht mogelijk daglicht te stellen. We benadrukken de fouten van anderen zodat we er zelf beter uitzien. Of we verhullen hoogmoed als vriendelijkheid en stellen ons neerbuigend op tegenover anderen. We zien gerechtigheid als een ladder en denken dat het erom gaat welke plek we op die ladder innemen. We voelen ons goed over onszelf als we mensen onder ons zien die minder godvruchtig, minder deskundig of minder vruchtbaar zijn. Maar Gods genade zet onze oordelen op hun kop. We staan ​​allemaal samen aan de voet van het kruis: even schuldig en evenzeer aanvaard. Jezus vertelt de gelijkenis van de verloren zoon omdat de Farizeeën mopperen dat Hij zondaars ontvangt en met hen eet (15:1–2). Het blijkt dat de Zoon van God niet geïnteresseerd is in fatsoen of eigen gerechtigheid; Hij is geïnteresseerd in berouwvolle zondaars. Jezus heeft gelijk als Hij feestviert met beruchte zondaars, want de hemel is een feest voor zondaars (Lucas 15:7, 10, 23–24).

Velen van ons zijn ervan overtuigd dat we op de laatste dag gerechtvaardigd zullen worden – vrijgesproken voor God door de dood van Jezus. Maar hoe zit het met rechtvaardiging vandaag en morgen? Probeer je jezelf nog steeds te bewijzen?

• Word je wel eens boos of blijf je piekeren na een ruzie, omdat je wilt bewijzen dat jij gelijk hebt?
• Voelt je christelijke dienstbaarheid als een vreugdeloze plicht?
• Voel je wel eens de druk om te presteren?
• Dien je anderen om je goed over jezelf te voelen of om indruk te maken op mensen?
• Kijk je neer op anderen of blaas je hun tekortkomingen op?
• Maak je je zorgen dat je in het leven niet zult voldoen?
• Geniet je van gesprekken over de tekortkomingen van anderen?

De oudste zoon ziet zichzelf helemaal niet als zoon, maar als slaaf. De vader heeft wel zijn gehoorzaamheid, maar niet zijn liefde. Heeft God de Vader wel jouw gehoorzaamheid, maar niet jouw liefde? Dit is de schokkende waarheid: zonder rechtvaardigend geloof doen mensen "nooit iets uit liefde voor God, maar alleen uit eigenliefde of angst voor de verdoemenis." Er zijn daden die op goede werken lijken, maar in feite voortkomen uit de overtuiging dat ik Gods gunst kan winnen of mezelf aan anderen kan bewijzen door wat ik doe. In feite verklaar ik mezelf tot een betere redder dan Jezus. We denken dat we moeten voltooien wat Christus onvoltooid liet. Daarom zegt Jezus: "Dit is het werk van God: dat u gelooft in Hem Die Hij gezonden heeft" (Johannes 6:29). Er is maar één ding dat God van ons vraagt: geloof in Zijn Zoon. Al het andere vloeit daaruit voort.

Niet alles is verloren. De vader gaat naar buiten om bij de oudste zoon aan te dringen (Lucas 15:28). Hij verwelkomt zijn verloren zoon, en hij verwelkomt zijn zelfrechtvaardige zoon. Aan het einde van het verhaal staat de oudste zoon nog steeds buiten het feest. We blijven achter met de vraag wat hij zal doen. Het dwingt ons ons af te vragen wat *wij* zouden doen – wat wij *zullen* doen. Zullen we leven in het geloof dat God genadig is?

De oudste zoon ziet zichzelf helemaal niet als zoon, maar als slaaf. De vader heeft wel zijn gehoorzaamheid, maar niet zijn liefde. Heeft God de Vader wel jouw gehoorzaamheid, maar niet jouw liefde?

Deze post is een bewerking van het derde deel van een artikel op Crossway.