Nieuwe identiteit in Christus

Maar jullie zijn een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk dat Hem toebehoort, opdat jullie de grootheid zouden verkondigen van Hem die jullie uit de duisternis heeft geroepen naar Zijn wonderbaarlijke licht. Eens waren jullie geen volk, maar nu zijn jullie Gods volk; eens hadden jullie geen genade ontvangen, maar nu hebben jullie genade ontvangen. (1 Petrus 2:9–10)

Echte gelovigen vormen samen „een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk dat Hem toebehoort“. Deze vierdelige beschrijving definieert de ware identiteit van christenen.

Ten eerste zegt Petrus dat gelovigen gezamenlijk Gods „uitverkoren geslacht“ zijn. Dit geslacht bestaat uit individuen die door God apart zijn gezet om Zijn eigendom te zijn, om door het geloof in Zijn Zoon aan Hem toe te behoren (zie ook Ef. 1:5). John Piper moedigt ons aan: Verheug je in het wonder dat je een christen bent, omdat God jou heeft uitgekozen om er een te zijn. Jouw wortels, als kind van God, liggen in de eeuwigheid – in de oneindige gedachten en het hart van God. Jouw geloof, en al zijn vruchten, zijn Gods eeuwige gave.

Degenen die Hij heeft uitverkoren, komen uit alle rassen en etnische groepen. Samen vormen we één familie. Onze raciale en etnische verschillen weerspiegelen op prachtige wijze Gods veelzijdige creativiteit, en in die zin zijn ze van groot belang. Onze verschillen zijn dus bedoeld om God te verheerlijken, maar mogen ons nooit verdelen. In Christus zijn we één uitverkoren volk, bestaande uit mensen van elke huidskleur, elke geografische regio en elke culturele achtergrond.

Christenen worden ook wel omschreven als Gods „koninklijk priesterschap”. Priesters onder het oude verbond, de wet van Mozes, fungeerden als bemiddelaars tussen God en zondaars. De priesters brachten in de tabernakel, en later in de tempel, de zondoffers van het volk, totdat Christus aan het kruis stierf als het volledige en definitieve offer. Omdat zondoffers niet langer nodig zijn, vervult het priesterschap van de gelovigen een heel andere functie. In plaats van offers voor zondaars te brengen, wijzen we zondaars op het offer dat in Christus voor hen is gebracht. En we vervullen deze bediening niet in een daarvoor bestemde tempel; samen zijn wij de tempel, Gods geestelijke huis. 

Het derde onderdeel van onze nieuwe identiteit is dat we samen een ‘heilig volk’ zijn. De aanduiding ‘heilig’ betekent ‘afgezonderd’ voor Gods dienst en voor Zijn glorie. In het Oude Testament droeg het volk van Israël deze afgezonderde status. Nu omvat het heilige volk, bestaande uit christenen, zowel Joden als heidenen, mensen uit alle volken van de wereld. 

Het vierde aspect van onze identiteit in Christus is dat wij „een volk zijn dat Hem toebehoort“. God bezit ons, en Hij heeft daarvoor een hoge prijs betaald: het leven van Zijn eigen Zoon. Dit betekent dat wij niet het recht hebben om te leven zoals wij dat zelf willen. Omdat wij het bezit van de Heer zijn, moeten wij ons leven – onze keuzes, onze overtuigingen en ons gehele wereldbeeld – vormgeven aan de hand van Gods Woord. En als ieder van ons dit doet, wordt de kerk opgebouwd en versterkt.

Onze natuurlijke neiging is om onszelf te definiëren aan de hand van wat we hebben of wat we doen: ‘Ik ben een thuisblijvende moeder’ of ‘Ik ben wiskundeleraar’. Laten we ons perspectief hervormen door wat Petrus schrijft! Samen zijn we de kerk, en individueel zijn we er leden van. Dit is onze nieuwe identiteit. En het overkoepelende doel waarvoor we op deze manier zijn gedefinieerd, is om de waarheid van het evangelie te laten zien in alles wat we doen en zeggen. Terwijl we de nieuwe identiteit die we in Christus hebben gekregen in praktijk brengen, laten we het zeer reële verschil zien tussen geestelijke duisternis en geestelijk licht.

Deze post komt uit het artikel Christians have a new identity  op Crossway.