Abraham en Sara kregen maar geen kinderen. En God had beloofd dat Hij Abraham tot een groot volk zou maken, dat alle geslachten op de hele aarde met hem gezegend zouden worden (Genesis 12:1-3). Later had Hij dat nog eens op een bijzondere manier bevestigd: Tel toch de sterren, zo zal uw nageslacht zijn (Genesis 15:5). Maar er gebeurde niets: ze werden ouder en ouder en kinderen bleven uit. Sara dacht praktisch en langs de cultuurlijnen van haar tijd (later zouden Rachel en Lea dat ook doen) en bood haar slavin aan Abraham aan. En dat werkte: Ismaël werd geboren. Maar dat was niet de zoon van Gods belofte.
Dertien jaar lang daarna was het stil, totdat God opnieuw tot Abraham sprak: Ik ben God, de Almachtige ... (Genesis 17:1). Op het moment dat het naar de mens gesproken niet meer kon, ging God zijn belofte vervullen. Daarom stelde Hij zich nu voor als 'de Almachtige' en gaf Hij Abraham en Sara een nieuwe naam. En Hij sloot een verbond met de besnijdenis als teken. Je kunt niet meer verwekken, Abraham? En Sara gaat het niet meer naar de wijze van de vrouwen? Besnijd dan je voorhuid als teken dat het niet kan - en Ik ga het doen. Abraham lacht: zou dat kunnen?
Korte tijd later verschijnt God opnieuw, nu als drie mannen (de HEERE zelf en twee engelen, zo lijkt het). Over een jaar kom Ik terug en dan heeft Sara een zoon. Sara hoort dat in haar tent en lacht: dat kan toch niet! Maar dat wonder van leven uit de dood gaat wel gebeuren: Zou voor de HEERE iets te wonderlijk zijn? Lees het verhaal maar na in Genesis 18:1-15 - je kunt ook de video 'Hoog bezoek' bekijken. O ja: die zoon gaat Izak heten - dat betekent 'lachen'. Deze zoon van de belofte is een teken dat God kan doen wat Hij belooft, dat Hij zich aan zijn Woord houdt, dat Hij wonderen kan doen.
Reactie plaatsen
Reacties