Ismaël ben ik - nu niet meer?

Gepubliceerd op 13 november 2026 om 09:57

We kunnen veel leren van de geschiedenis van Abraham en Sarah, van Ismaël en Izak - vooral als we de uitleg in het NT erbij nemen. Paulus zegt in Galaten 4 dat Izak de zoon van de belofte is en Ismaël de zoon van de slavin. Natuurlijk horen we dan graag bij Izak, zien we graag het Hemelse Jeruzalem als onze moeder. Dan ben je wellicht verbaasd over de titel boven dit stuk, maar laten we eens goed in de spiegel van Gods Woord kijken en zien dat Paulus in Galaten 4 een bijzondere draai geeft aan het verhaal. En er is hoop voor Ismaël!

De Engel van de Heere verschijnt aan Hagar (of all people). Ook Hagar is verbaasd - zou God niet vooral aan Abrahams kant staan? Maar nee: God zoekt haar op en ze heeft een les te leren. De Engel dat Ismaël een wilde ezel van een mens zal zijn. Dat zijn geen vleiende woorden. Een wilde ezel is niet makkelijk te temmen, doet van nature niet de juiste dingen, is bokkig. Als ik in de spiegel kijk, herken ik mezelf: zo ben ik van nature. Herken je dat?

Maar er is hoop voor Ismaël. God laat hem niet in de woestijn omkomen, God zegent hem. Onder zijn nakomelingen waren er in de eerste eeuwen na Christus heel wat christenen. Ismaël kan gezegend zijn - als hij buigt voor de Zoon van de belofte. Elke Ismaëliet kan een kind van de belofte worden! En dat geldt ook voor mij.

Dat is de prachtige draai in Galaten 4, waar Paulus vol zekerheid kan zeggen: U echter, broeders, bent kinderen van de belofte naar het voorbeeld van Izak. Onze moeder is het Jeruzalem dat boven is, het vrije Jeruzalem. Lees het hele artikel elders op de site.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.