Een gebroken hart

De aanbidding die God niet zal verachten

Waarom zegt David: "U schept geen behagen in offers"? Hij verwerpt het offerstelsel niet. Integendeel, hij erkent dat in zijn huidige staat geen enkel uiterlijk offer kan herstellen wat gebroken is. Het specifieke Hebreeuwse woord voor "offer" in de eerste regel van Psalm 51:16 wordt meestal in verband gebracht met het dankoffer (of vredeoffer), een vreugdevolle uiting van gemeenschap met God (zie Lev. 3; Lev. 7:11–36). Het dankoffer stond symbool voor de verzoening tussen God en de zondaar. Het is duidelijk dat David niet in de staat verkeert om een ​​dergelijk offer te brengen.

Brandoffers stonden voor volledige overgave en verzoening (zie Lev. 1), en in de tweede regel van Psalm 51:16 erkent David dat God ook "geen behagen schept in een brandoffer". Hij beseft terecht dat zelfs het kostbaarste offer in Gods ogen betekenisloos zou zijn zonder een gebroken hart. Uiteindelijk laat de waarheid in Psalm 51:16–17 zien wat voor God werkelijk van belang is.

Waar Psalm 51:16 spreekt over de aanbidding waarin God geen behagen schept, spreekt Psalm 51:17 over de aanbidding die God niet zal verachten. Hier stuiten we op een van de meest indrukwekkende uitspraken in de Schrift en leren we over de aanbidding die God graag ontvangt:

De offers voor God zijn een gebroken geest;
een gebroken en verslagen hart,
o God, zult U niet verachten. (Ps. 51:17)

Tegen de achtergrond van het offerstelsel schitteren deze woorden als een diamant. Als de kern van Psalm 51:16 is dat geen enkel fysiek offer wordt aanvaard, dan is de kern van Psalm 51:17 dat het offer geestelijk van aard moet zijn. Wat is kostbaarder in de ogen van de Heer dan duizend smetteloze lammeren of tienduizend volmaakte duiven? Eén enkel hart dat zich in oprecht, gebroken berouw tot Hem keert. Ja, dit is het offer dat God niet alleen aanvaardt; het is juist de gave waarin Hij behagen schept. Sterker nog: "dit is het enige beschadigde offer dat een Israëliet mocht brengen; elk dier moest volmaakt zijn – maar het hart van de zondaar moest gebroken en verslagen zijn." Zo'n gebroken hart wordt door Hem niet afgewezen. Een aanbidder met een gebroken hart verspilt geen tijd aan het aannemen van een houding tegenover God. Hij of zij smeekt eenvoudig om genade, volledig verslagen. 

Laten we tot slot eens kijken hoe Charles Spurgeon het gebroken en verslagen hart beschreef in een van zijn preken. Hij zei:

• Een gebroken hart kan geen geheimen bewaren. Nu wordt alles onthuld, nu komt de ware aard ervan naar buiten. Veel te veel van ons gebed en onze aanbidding lijkt op gesloten dozen; je kunt niet zien wat erin zit.
• Maar bij gebroken harten is dat anders; als gebroken harten zingen, dan zingen ze ook echt. Als gebroken harten zuchten, dan zuchten ze ook echt. Gebroken harten spelen geen spelletje met berouw of geloof... bij gebroken harten is de lofzang een echte lofzang, het gebed een echt gebed, het luisteren naar preken een serieuze zaak, en het prediken ervan het zwaarste werk van allemaal.
• O, wat een genade zou het zijn als sommigen van u volledig in stukken zouden worden gebroken! Er zijn veel bloemen die hun geur pas afgeven als ze gekneusd worden.

Ook deze post is gebaseerd op een deel van een artikel op Crossway: The Worship That God Will Not Accept.