Traag en lui?

Ga naar de mier, luiaard; sla haar gewoonten gade en word wijs. (Spreuken 6:6)

In het boek Spreuken spreekt God de luiaard aan. Misschien bedoelt Hij jou en mij? We lopen allemaal het risico op bepaalde gebieden lui te zijn. Meestal openbaart luiheid zich niet direct; ze draagt ​​allerlei maskers. Maar God legt haar bloot.

1. We stellen dingen uit: Er ligt een vervelende of saaie taak op ons te wachten. In plaats van die aan te pakken, schuiven we het dagenlang voor ons uit. Dit is niets anders dan een vorm van luiheid. "Vanwege de winter wil de luiaard niet ploegen" (Spreuken 20:4).
2. We zoeken excuses: Als het gaat om het volbrengen van een moeilijke of onaangename taak, zijn we nooit verlegen om excuses. Het komt ons op dat moment gewoon niet uit. "De luiaard zegt: 'Er is een brullend beest op de weg, een leeuw op straat'" (Spreuken 26:13).
3. We denken dat we geen tijd hebben: Zodra er iets gedaan moet worden waar we geen zin in hebben, gebruiken we tijdgebrek als excuus. Tegelijkertijd besteden we uren aan nutteloze zaken en verspillen we veel tijd. "Wie zinloze dingen najaagt, zal met armoede worden overladen" (Spreuken 28:19).
4. We stellen de verkeerde prioriteiten: We pakken gemakkelijke en aangename taken meteen op, terwijl we moeilijk en eentonig werk uitstellen. Dit is gevaarlijk. "Wie lui is in zijn werk, is een broeder van de verwoester" (Spreuken 18:9).

Het is natuurlijk niet zo leuk om hierover na te denken. En er is natuurlijk een belangrijke andere kant: we moeten ons altijd afvragen of iets dat we menen te moeten doen (of wat we liever niet doen) door de Heer op onze weg wordt gelegd. Als we ergens geen tijd voor (lijken te) hebben, kan het zijn dat wat een belangrijke taak lijkt (wat maakt dat we geen tijd hebben), niet door de Heer op ons bord is gelegd. Daarom: laten we ons door de Geest lijden of door ...? Doen we wel de goede dingen?