Mijn ziel wacht op de Heer, meer dan de wachters op de morgen. (Psalm 130:6)
In bijbelse tijden stonden wachters ’s nachts op een toren om de omgeving in de gaten te houden. Ze speurden de omgeving af op naderende vijandelijke legers of ander dreigend gevaar. Als er bijvoorbeeld brand uitbrak, waarschuwden ze onmiddellijk de inwoners.
Het was voor de wachters niet gemakkelijk om trouw op hun post te blijven. Ze moesten ondanks de duisternis hun ogen openhouden terwijl iedereen sliep. Vaak gebeurde er weinig, maar toch was uiterste waakzaamheid vereist. We kunnen ons gemakkelijk voorstellen hoezeer de wachters naar de ochtend verlangden; dan was hun dienst voorbij en konden ze eindelijk rusten.
Als gelovige christenen wachten wij op de komst van de Heer voor de Opname. Moreel gezien is het donker om ons heen en liggen er allerlei gevaren op de loer. Wij worden daarom opgeroepen waakzaam te zijn en op de Heer te wachten. Dit wordt gemakkelijker voor ons wanneer de hoop op Zijn komst in ons hart leeft:
- De gedachte dat we Jezus Christus spoedig in Zijn grootheid en heerlijkheid zullen zien, spoort ons aan om elke dag met vreugde op Hem te wachten.
- Het vooruitzicht dat we binnenkort onze hemelse bestemming zullen bereiken, bevordert een gezonde houding ten opzichte van aardse zaken en een juiste verhouding tot de wereld.
- Het feit dat de Heer alle trouw aan Hem zal belonen, motiveert ons om geestelijk waakzaam te blijven en toegewijd voor Hem te leven.
En als we kijken naar alles wat er om ons heen gebeurt (rampen, oorlogen, maar ook hoe om ons heen steeds meer de mensen gaan voor het leven nu - voor feesten, alles uit het leven halen) dan verlangen we niet alleen ernaar om bij Hem te zijn, maar ook dat Hij komt om rechtvaardig te regeren. De hele schepping zucht en is in barensnood ... , zoals we lezen in Romeinen 8.
Reactie plaatsen
Reacties